1.

شروع کردنو گذاشتن اولین پست از یه مکالمه و حرفایی که زده نشد همونقدر سخته که لحظه ی گفتنشون صدات فقط تا سقف دلت بالا اومد و بیشتر از اون راه باز نکرد...

5شنبه باشه و تو سینما باشیو رو یکی از صندلیای دوتایی کنار هم نشسته باشی بعد گوشیتو چک کنی و صفحه ی همیشگی رو باز کنی و بعد غرغرای شیرین ببینی از وضع موجود... یه کم صبر کنی و چیزی نگی که مبادا فرصت غر زدنو بگیری بعد بخاطر اینکه حواسش پرت شه سعی کنی بحثو بکشونی یه سمت دیگه اما عملت چیز دیگه ای تعبیر شه...

وقتی میشنوی:

-آخر فیلمو دوس داشتم نمیخوام با حرف زدن با من از دستش بدی

=این فقط یه فیلمه

-من به فیلما یه جور دیگه نگا میکنم

=کاش به حرف منم یه جور دیگه نگا میکردی

-کاش هممون به همه چیز یه جور دیگه نگا میکردیم

دلت میگیره از اینکه منظورت فقط این بوده که تو همیشه توی اولویتی پس از دست دادن فیلم که سهله ...

اما نتونی بگی...و جوابش این حسو بهت بده که از تو ادم فیلم ندیده بیشتر از این انتظار نمیره...

وسط این مکالمه و این افکار فیلم تموم میشه و سعی میکنی بحثی که فکر نمیکردی با برداشتا به اینجا برسه رو با گفتن اینکه "فیلم تموم شد" تمومش کنی...