چرا باید بعضی از ساعتامون مثل دیشب بگذره؟ یا حتی امروز صبح؟ ما هنوز انقد به هم نزدیک نشدیم که حرف دلمونو راحت بزنیم و این خیلی غم انگیزه... این همه صمیمیت تو علاقه نتونست این فاصله رو از بین ببره هنوزم اون اینجور مواقع اونور دیواره و من اینور دیوار... خود منم واس ریختن این دیوار هیچ کاری نکردم...
یه گاهیایی هست که دلمونو میسوزونه و تلخی لبخندمونو از پس پرانتزای ردیف شده هم مشخص میکنه...
یه خداحافظی تلخ ته مکالممونو بست...
برچسب:
نویسنده: مبین رضوانی