4.

دیروز میخواستم مرخصی ساعتی بگیرم که صبح دیرتر برم و مثلا بعد اینهمه یه خط در میون بودن شب بیشتر حرف بزنیم بهتر که اینکارو نکردم...

فکر اینکه آدم نیاز داره بعد اینهمه فشرده درس خوندن با دوستاش که قراره 3 ماه همو نبینن بره بیرونو نکرده بودم... بگم ناراحت نشدم دروغ گفتم چون مثل خیلی وقتا خودمو آخر هرکاری دیدم هرچند که گف هستم و بمون اماخودم گفتم بره... درواقع فک میکنم اینجور وقتا بودنم مثل یه شوخی مسخره س ...

+منتظر بودم زودتر امتحاناش تموم شه که این دلتنگی هم کمرنگ شه اما انگار انتظار بیجایی بود...